Sociaal verhaal

Zowel mijn vrouw als ikzelf hebben een psychische kwetsbaarheid die een gevolg heeft van jaren van inactiviteit en onbegrip, van herval en herstel. Samen staan we voor een keerpunt.

De oprichting van De Malloot komt vanuit de opwekking van een diep verlangen. Het verlangen om te kunnen bewijzen dat er méér is dan een stempel. Het verlangen om ‘een nuttig zijn’ te kunnen aantonen aan onszelf en aan de maatschappij.

Daar waar solliciteren niet meer hielp omwille van langdurige inactiviteit kwam er een mogelijkheid. Want eigenlijk betekende dit – een periode van intensief werken aan herstel en nadien een gedegen activatie.

We denken niet langer in hokjes en nemen de touwen zelf in handen. Met de juiste begeleiding lukt het vast wel. We streven naar een eigen tempo, een eigen werkritme. Gaandeweg zoeken we naar kwaliteit in onszelf en in wat we doen. Omdat we weten wat we waard zijn. Omdat we weten dat beperkingen in de juiste context aanzien worden als aanwinsten.

We willen samen een actief boegbeeld vormen. Een boegbeeld voor diegenen die op het punt staan om de hoop op te geven of de hoop reeds opgegeven hebben. Een boegbeeld voor wie zoekende is. Een boegbeeld om aan te tonen dat een maatschappelijk nut voor iedereen mogelijk is op zijn of haar manier als je er zelf ongedwongen achter staat. Niet vanuit een verplichting, maar vanuit een eigen wil en hunkering.

Het lijkt misschien eenvoudig, maar dat is het ook. In de mate van het mogelijke willen we onze bijdrage leveren zodat we niet alleen meer kunnen spreken van een herstelverhaal, maar van een vooruitstrevende persoonlijkheid met zelfkennis en eigenwaarde en een toekomstgerichte visie. Laat het ter plaatse trappelen dus maar wegebben en tot slot verdwijnen.

Gelukkig staan we er niet alleen voor. Eerst en vooral hebben we elkaar. Niet één aanwinst, maar twee tegelijkertijd. We werken samen en dat doen we goed. We krijgen steun van vrienden en familie, maar ook van kennissen en sympathisanten. Verder kunnen we rekenen op gedegen professionele opvolging zodat we zelf de pedalen niet verliezen.

Belangrijkste van alles kijken we naar onszelf en de mate van onze mogelijkheden. Hoeveel kunnen we aan? Waar liggen onze grenzen? Op welke manier lukt het wel? We bewandelen het pad en rennen niet langer weg of voor op onszelf. En slagen we er even niet in, dan nemen we de tijd die we nodig hebben om nadien weer verder te kunnen.

Een beperking is slechts een beperking als je het zelf zo ziet. Draai je deze 180 graden dan vormt ze een verheerlijking voor het leven. Dan schep je voor jezelf de kansen die je verdient. Dan help je jezelf vooruit. Dan weet je dat je het kan.

Wij kiezen bewust om het tegendeel te kunnen voorleggen. Dat het wel degelijk mogelijk is. Wij pogen van een hobby ons beroep te maken en van onze creaties te kunnen leven. Ons sociaal ondernemen dient als voorbeeld op het creëren van eigen kansen.

Heb je vragen? Stel ze dan gerust. Zoals we klaar staan voor elkaar, zo staan we klaar voor onze zaak. Met haar beperkingen, of beter, met haar aanwinsten.

Mattias Nolmans